...

kendimi bildim bileli dokunur hep bana bu şarkı; hele ki aşağıda yazacağım kısmı. her maceranın sonunda belki de, belki de sevdiğimde gerçekten. hayal kurup, ümit edip duvara tosladığımda..

"i was so blind,
i could not see..
your paradise,
is not for me.."

bu kadar.

Tuzluk

Yarrak gibi bir kadın oldum ben. Sensiz yaşamayı nasıl unutmuşum. Yalnızlık nasıl bir geçmişte kalmışsa, sensiz bok gibi bir insan oldum. Baktığım aynada yarım ayda yaşlanan bir kadın yüzü var.
Hem söylesene bana insan bir tuzluk, alelade kıçı kırıl bir tuzluğa bakıp yarım saat ağlayabilir mi?
Varlığım tek başına o kadar saçma geliyor ki...
Sen neredesin peki bu esnada? Nasılsın? Gaybsın. Kalbimin orta yerine çöreklenmiş hayatımın 1 senesisin. Öyle bir sene ki geri kalan 18 yalnız yılı unutturmuş.
Yaşamaya çalışıyorum şimdi, nefes almaktan ibaret, yapamıyorum...

Ben geldim galiba.

Ben geldim hosgeldim caaağnım pispirik'im hosgeldin demiş, hoşbuldum, teşekkür etiim, aldım başım üstüne koydum. Biraz da hazıra kondum. Hazır hayat, kader, evren her ne skimse bize mütemadiyen ters giderken şurda iki dakka kusucaz müsaadenizle.
Dünyada şikayetlenmenin daha güzel bir versiyonu varsa o da iki kişinin şikayetlenmesidir.
Hadi bagalım..

beşi nerdeymiş?

artık besihicbiyerde de bu blogda. birlikte kusmaya karar verdik. nasıl olsa bir şekilde hep aynı şeyi yaşıyoruz anasını satayım. hoşgeldin lan!